معنى لغات : « سلطان » دليل و برهان ، بمناسبت اينكه موجب قدرت و تسلَّط صاحب دليل است . « مأوى » سر منزل و آنجا كه آدمى فرود مىآيد و منزل مىكند . « مثوى » اقامتگاه و آنجا كه انسان جاى مىگزيند . جهت نزول : مجمع : از علىّ عليه السّلام نقل شده است : روز جنگ احد منافقين بمؤمنين گفتند امروز روز فرار است ، بگريزيد به طرف خويشاوندان خود و بر - گرديد بدين آنها آيه براى جلوگيرى از اين راهنمائى نازل شد . ترجمه : 149 اى مردمى كه ايمان آورديد به خدا و پيغمبر ( ص ) اگر فرمان بريد از كافران و نصيحت آنها را بپذيريد شما را بدوران جاهليّت برمىگردانند و [ از اين ايمان و اجتماع و همكارى محروم شده ] و زيان خواهيد برد [ هرگز دلبسته بكافران نشويد و از كسى باك نداشته باشيد كه ] 150 خدا ياور و اختيار دار شما است و بهتر از هر دوستى و ياورى است ، 151 [ شما مسلمانان هيچ از عدد و قدرت كافران انديشناك نباشيد ] كه به زودى ترسى در دل آنها مىاندازيم [ كه بيچاره شوند ] چون مشرك هستند [ و مركز اتّكاء ندارند و معبودشان بتها است كه ] دليل بر درستى آن ندارند و جايگاهشان آتش است كه بد سرمنزلى است بر ستمكاران . سخن مفسّرين : « إِنْ تُطِيعُوا » 149 طبرى : يعنى اگر از ابو سفيان فرمان بريد . مجمع : اطاعت در اين جمله بمعنى موافقت با ميل و خواهش است يعنى اگر گوش فرا دهيد بسخنان ابو سفيان و منافقين كه گفتند : محمّد كشته شد . « فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ » 149 طبرى : ابن اسحاق گفت : يعنى دنيا و آخرت شما نابود مىشود . « بَلِ اللَّه مَوْلاكُمْ » 150 طبرى : پس از آنكه در آيت قبل جلوگيرى از اطاعت كافران شده است ، نگفته است از خدا اطاعت كنيد ، بلكه معنى عاليترى را فهمانده است كه اختيار دارى خدا باشد و او است كه نگاهبان شما است و از اطاعت آنها نجاتتان مىدهد .